خشم پنهان

چشم قربان

همه ی تلاشش را کرد پلک هایش را باز نگه دارد .

-          تو بایسیکل ران چه جوری آقاهه با چوب کبریت پلکهاش و باز نگه می داشت ؛ هه ؛  باید یه بار دیگه برم فیلمش و ببینم .

همونطور که موهایش رو دور انگشتش می پیچید ؛ از روی صندلی بلند شد . دینگ .

-          اه

برگشت و  زل زد به صفحه ی کامپیوتر .

-          این ویدیو را هماهنگ کن فردا بره برا تیتراژ ؛ برای فرشاد هم بزار

مرتیکه بلند نیست بنویسه  " بذار" فکر می کنه  " گذاشتن "  را با " ز "  می نویسن اونوقت خدا رو بنده نیست  ؛ خدا رو شکر" سلام "  و " لطفا " هم که بلد نیست . فکر می کنه ما رو  خریده با این چندر غازی که می ده .

به ساعت نگاه کرد . ده و نیم شب بود.

-          چشم قربان حتما

بلند شد . دستهایش را بالا گرفت و کش و قوس رفت . دست راستش را با  دست چپش نگه داشت و آرام پایین آورد . همانطور که بازوی راستش را می مالید به طرف اتاق رفت . مسواک که می زد زل زد به خودش . چرا یه زمانی فکر می کرد زیباست ؟ چرا روزگاری در نگاه دیگران تحسین می دید ؟  با انگشتش ابروی راستش را کمی کشید بالاتر .

-          پلکم افتادگی پیداکرده.

از گونه های رنگ پریده اش نیشگونی گرفت . با دست چپ مسواک را تندتر به حرکت در آورد .

-          فردا باید برم پیش مامان سیدرا ؛ ابروهام و مرتب کنه . مثل ابروهای خمینی شده .

آب مثل همیشه طعم خون می داد . به تفش نگاه کرد

-          نکنه از لثه ام خون می یاد .

رگه ی قرمز رنگی ندید.

-          چرا این نویسنده ها می نویسن صدای رخوت آور پنکه . این صداش بیشتر رو مخه تا رخوت آور .

روی ملافه که دراز کشید حس کرد خیس است . انگار زیر پلکهایش شیشه خورده ریخته بودند .

-          مرتیکه خر گیر آوردی ؟ اگه به نفعت نبود که استخداممون نمی کردی .بجای 4 نفر از ما کار می کشی ؛ نصف یه حقوق و می دی ؛ هی هم اورد ناشتا می دی ؟ نه شب می شناسی نه روز. تو الان تو پاریس از خواب بیدار شدی ؛ . من اینجا از صبح عین سگ پاسوخته دارم می دوئم .  ساعت هم که نداری خوشبختانه تو  خونت . قرامساق تازه 500 تا هم از حقوقمون کم کرده . مگه وقتی درآمدت رفت  بالا حقوقمون و زیاد کردی که الان می گی درآمد پایین اومده و حقوقمون و کم می کنی ؟  

همکاران عزیز بدلیل افت ارزش ریال و اینکه درآمد ما ریالی است و هزینه ها به دلار ؛ نمی تونیم حقوقها را به موقع پرداخت کنیم . ؛ مجبور هستیم کمی هم حقوقها را تعدیل کنیم . کسانی که قادر به ادامه ی همکاری نیستند ؛ به اچ آر اعلام کنند .

-          هه قرامساق ؛  تو می دونی دستمون زیر سنگه . اگه نبود که می دونستیم چه جوری تمونت و بکشیم رو سرت .

دهنش تلخ بود و خشک .

-          کاشکی یه کم آب می خوردم .

غلتی زد ؛ بالشش را کشید بین گردن و کتفش . ملحفه را زد کنار.  صورت علی  پر از چروک بود و دهنش نیمه باز مانده بود . دهنش بوی ماندگی سیگار ارزان قیمت می داد. چشمش که به شقیقه ی خالی از مویش افتاد ؛ دوباره خنده اش گرفت .

-          آخه الاغ کی برای چندرغاز از ساعت 4 صبح می ره تا ساعت 3 صبح روز بعد؛ موهاش و هم می ده دست طرف که اینجوری بزنه ناقص کنه ؟ مگه اصلا کسی به موهای سیاهی لشکر فیلمها هم توجه می کنه ؟

بوی دهن علی اذیتش کرد ؛ دماغش را گرفت و به پهلوی دیگرش غلت زد  .

انگار کف پاهایش آتش گرفته بودند.

-          اگه دوباره سازمان ملل نوبتمون و بندازه عقب چیکار کنیم ؟  اشکان چی می شه ؟ بچه رو زابراه کردیم ؛ از درس و مدرسه انداختیمش ؛ حالا که این چندرغاز و در میاره ؛ پشتش باد خورده ؛ دیگه اگه بریم کشور دیگه حتی اگه  بتونه بره دانشگاه ؛ هم نمی ره .

پای راستش رو از زانو خم کرد و ساق پایش را مالید . پایش ضعف می رفت .

-          مامان حالا که ما پاسپورت نداریم ؛ یعنی اصلا وجود نداریم . حالا باید چیکار کنیم ؟

قلبش تیرکشید .

-           دخترم ؛ حل می شه ؛ کارتمون و که بگیریم ؛ همه چی حل می شه .

تشنگی امانش را بریده بود . انگار وزن بدنش دو برابر شده بود ؛ به سختی از جایش بلند شد. چراغ آشپزخانه را که روشن کرد مارمولک روی دیوار بی حرکت ماند . نگاهش را دزدید ؛ چندشش می شد.  

-          آه از این اب بدمزه . مزه ی گچ می ده . قربون آب تهران خودمون برم ؛ چقدم غر می زدیم.

از این پهلو به آن پهلو شد . لکه ی کوچک سیاه چربی روی پیشانی علی  ؛ روی رستنگاه موهایش جا مانده بود .

-          مامان مگه بابا مهندس نیست چرا ماشین اشوین اینا رو تعمیر می کنه ؟ همش بوی روغن  می ده .

یعنی دخترکش بوی گریس و واسکازین را تشخیص می داد ؟

اذان گوی بدصدا ؛ اذان می گفت .

-          صبح شده ؟ حالا چه گلی به سرم بگیرم ؟ چه جوری باید متن پرزنتیشن و ترجمه کنم ؟ آخه پفیوز من نفهمیدم من آخرش چیکارم ؟ کارمند فروشم ؟ کارمند روابط عمومیم ؛؟کارمند ترجمم ؟  عوضی کارهای مربوط به خاله بازی خودشم می ده من انجام بدم . هرروز که پا می شه انگار خواب نما شده ؛ ندا اینکار و کن ؛ ندا این و ترجمه کن ؛ ندا راجع به این بنویس ؛ ندا این و پست برو تو سوشال . ندا با این مشتری تماس بگیر...

عوضی اونوقت 3 ماهه حقوقامون و نداده . انگار فقط زن پتیاره ی اونه که باید ماتیک قرمز بزنه و تو پاریس قدم بزنه . بقیه هوا می خورن و کف می رینن .

کتری را روی اجاق گذاشت . گوشت اضافه ی کنار انگشتش را با دندان کند ؛ خون بیرون زد. دستش رو روی زخم فشار داد و گرفت زیر آب .

لیوان چایش را برداشت . روی علامت واتس آپ کامپیوترش ؛ عدد قرمز  5 را دید.

 ایمیلی که گفتم رو یادت نره بفرستی  ؛ هروقت متن  روترجمه کردی برام بفرست ؛ یادت نره پستهای مناسبتی رو آماده کنی

دستش را گذاشت روی شقیقه هایش و محکم فشار داد . باید یک دوش آب گرم می گرفت ؛ استخوانهایش انگار کوبیده شده بودند.

-          چشم قربان ؛ به روی چشم ؛ می فرستم خدمتتون .